Şehir hayatı hızlanırken konutlarımız küçülüyor, takvimler doluyor, temas azalıyor. Günün sonunda kapıyı kapattığımızda ise birçok vakit bizi sessizlik karşılıyor. Tahminen de tam bu sebeple, son yıllarda pek çok konutta bir çift meraklı göz ve huzurlu bir mırıltı var. Kediler çağdaş hayatın karmaşası içinde gösterişten uzak lakin derin bir eşlik sunuyor. Dünya genelinde artan kedi sahipliği sırf bir tercih değişikliğine işaret etmiyor, değişen ömür alışkanlıklarını, yalnızlıkla kurduğumuz ilgiyi ve “ev” kavramına yüklediğimiz manası da görünür kılıyor. Uzmanlara nazaran bu artış süreksiz bir eğilim değil, kentleşen dünyada insanların daha sade, daha istikrarlı ve daha uyumlu bir birlikte yaşama arayışının doğal bir sonucu. 17 Şubat Dünya Kediler Günü vesilesiyle kedili meskenlerdeki artışı pahalandıran Dr. Burcu Çevreli, modern hayatın ruh halini ve kedilerin bu denklemdeki yerini şu sözlerle özetliyor: “Araştırmalar, kedi sahibi olmanın gerilim ve tasayı azaltabildiğini, yalnızlık hissini hafiflettiğini ve genel ömür doyumunu artırabildiğini gösteriyor. Daha küçük meskenler, daha yoğun iş hayatları ve daha sonlu toplumsal temasın olduğu bir dünyada kediler, sessiz lakin güçlü varlıklarıyla çağdaş insanın hayatında kalıcı bir yer edinmeye devam edecek. Tahminen de bu yüzden, çağdaş dünyanın karmaşası içinde en çok muhtaçlık duyduğumuz şey koltuğun ucunda sessizce bekleyen o yumuşak istikrar noktası.”

Miu Miu

Kediler ve Ruh Sağlığı Arasındaki İlişki
Bilimsel çalışmalar, kedilerle kurulan temasın beyinde dopamin ve serotonin salgısını artırarak gerilim düzeyini düşürdüğünü, sakinlik ve memnunluk hissini güçlendirdiğini ortaya koyuyor. Uzun soluklu epidemiyolojik araştırmalar ise kedi sahiplerinin, kardiyovasküler hastalıklara bağlı mevt riskinin daha düşük olduğunu gösteriyor. Kan basıncının dengelenmesi, gerilim hormonlarının azalması ve bağışıklık sistemini destekleyen biyokimyasal süreçler bu münasebetin fizyolojik boyutunu oluşturuyor. Ruhsal açıdan bakıldığında ise kedi sahipliğinin korku ve depresyonla çabada destekleyici bir rol üstlendiği vurgulanıyor. Araştırmalar, hayvan sahiplerinin daha yüksek benlik hürmetine, daha olumlu bir öz-algıya ve daha düşük yalnızlık seviyesine sahip olduğunu gösteriyor. Bilhassa yalnız yaşayan bireylerde, gençlerde ve ileri yaş kümelerinde kedilerle kurulan bağın güçlü bir “amaç duygusu” yarattığı ve toplumsal izolasyonu bariz biçimde azalttığı belirtiliyor. Bu tabloyu destekleyen datalardan biri de Human Animal Bond Research Institute (HABRI) tarafından yürütülen araştırmalar. Kurumun paylaştığı anket sonuçlarına nazaran, aile tabiplerinin yüzde 87’si evcil hayvanların hastalarının ruh hali üzerinde olumlu tesirleri olduğunu tabir ediyor. Uzmanlar, kedilerle kurulan bu güçlü bağın sürdürülebilirliğinin fakat sorumlu hayvan sahipliği anlayışıyla mümkün olduğunun altını çiziyor. Gerçek ve yaşa özel beslenme, sistemli veteriner tabip denetimleri, fizikî ve zihinsel gereksinimlerin karşılanması, inançlı ömür alanlarının oluşturulması ve hayat uzunluğu bakım sorumluluğu bu yaklaşımın temel ögeleri arasında yer alıyor. Bu noktada, sorumlu sahipliğin sadece kişisel bir hassasiyet değil bilimsel, etik ve sistematik bir süreç idaresi gerektirdiği de vurgulanıyor.