Her role yetişen “süper kadın” imajı, çağdaş bayanların gücünü temsil ederken ilgilerde görünmeyen emeğin ve istikrar arayışının da altını çiziyor. Çift terapisti Dr. Psk. Sevilay Abudaram’a kulak verelim.
Fotoğraflar: Launchmetrics Spotlight
Modern hayatın suratında bayanlar vakit zaman meslek amaçları, toplumsal beklentiler ve aile sorumlulukları arasında sıkıştığını hissedebiliyor. İş hayatında başarılı olmak, meskende tertibi sağlamak, toplumsal bağlantıları sürdürmek ve çocukların tüm süreçlerini yönetmek derken birçok bayan farkında olmadan “süper kadın” rolünü üstleniyor. Fakat bu görünmez kahramanlık halinin bağlantılarda önemli bir duygusal maliyet yaratabileceğini biliyor muydunuz? Çift terapisti Dr. Psk. Sevilay Abudaram, bayanların üzerine yıkılan konut içi sorumlulukların sistemik teoride “görünmez emek” olarak tanımlandığını ve bu emeğin fark edilmemesinin bağlantılarda sessiz bir yıpranmaya yol açtığını söylüyor. Kadınların hayatındaki sorumlulukların değerli bir kısmı aslında çocukluk periyodunda şekilleniyor. Aile içinde kız çocuklarına verilen roller, yetişkinlikte üstlenilen sorumlulukların da temelini oluşturuyor. Kadınlar meslek basamaklarını tırmanırken bir yandan da “evde kalmamak”, aile beklentilerini karşılamak ve münasebetlerde kusursuz olmak üzere görünmez baskılarla karşı karşıya kalabiliyor. Evlilik sonrasında ise birden fazla vakit meskenin operasyonel idaresi —yemek, alışveriş, paklık, toplumsal münasebetlerin tertibi ve çocukların okul süreçleri— doğal bir vazifeymiş üzere bayanın omuzlarına yükleniyor. Bu tablo, vakitle her şeye tek başına yetişebilen “mükemmel kadın” beklentisini doğuruyor.

Süper Kadın Olmanın Gizli Hazzı
Dr. Psk. Sevilay Abudaram’a nazaran bu döngünün içinde paradoksal bir durum da var. Kadınlar bu yoğun yük altında yorulurken tıpkı vakitte her şeyi yönetebilmenin bâtın bir tatminini de yaşayabiliyor. Abudaram bu durumu şöyle açıklıyor: “Kadınlar bu koşturma içinde fazlaca yorulurken bir taraftan da her işe yetişebiliyor olmanın bâtın hazzını yaşayabiliyor. Hayatı ve meskeni tek başına yönetebilmek birinci bakışta çok değerli görünse de bu sendromun içinde kayboldukça kendi benliklerinden uzaklaşmaya başlıyorlar. Kadının kendisinden uzaklaşması ise eşiyle ve çocuğuyla kurduğu bağın da duygusal olarak zayıflaması manasına geliyor. Bu noktada sorumluluklar yerine getiriliyor olsa bile sevgi, şefkat ve duygusal bağ ziyan görebiliyor.” Kadınların bağlarda en çok gereksinim duyduğu duygusal kaynaklar sevgi, anlayış ve hürmet. Bu gereksinimler karşılık bulmadığında ise “süper kadın” rolünü sürdürmek giderek zorlaşıyor. Uzmanlara nazaran bayanların en büyük gereksinimi, verdikleri emeğin sahiden görülmesi ve takdir edilmesi.

“Süper Kadın” Sendromundan Çıkış İçin 4 Öneri
Dr. Psk. Sevilay Abudaram, münasebetlerde bu görünmez yükün hafifletilebilmesi için birtakım kıymetli adımlar öneriyor:
1. Görünmez Emeği Fark Etmek: Kadınların konut içinde verdiği emeğin görünür hale gelmesi ve partnerleri tarafından takdir edilmesi, alakanın duygusal istikrarını güçlendiren en değerli adımlardan biri.
2. Sorumlulukları Paylaşmak: Her şeyi tek başına üstlenmek yerine vazife paylaşımı yapmak hem yükü azaltıyor hem de alakada paydaşlık hissini güçlendiriyor.
3. Öz Bakımı Ertelememek: Kendine vakit ayırmak lüks değil ruhsal bir muhtaçlık. Kadınların kendi gereksinimlerine alan açması hem ferdî uygun oluşu hem de ilgi kalitesini artırıyor.
4. Ebeveynliği Sadece Görev Olarak Görmemek: Çocuklarla kurulan ilgiyi sırf sorumluluklar üzerinden değil, oyun ve keyif üzerinden de beslemek aile bağlarını güçlendiriyor.
Uzmanımıza nazaran bayanların “süper kadın” rolünden çıkabilmesi lakin emeklerinin fark edildiği ve paylaşımın olduğu münasebetlerle mümkün. Zira bir bayanın alabileceği en değerli hediye, sadece özel günlerde verilen çiçekler değil, verdiği emek kadar emek gördüğü ve olduğu haliyle kabul edildiği bir münasebette var olabilmek.